Herbert von Karajan był - po Toscaninim i Furtwänglerze - wybitną osobowością wśród dyrygentów XX wieku. Zawdzięczamy mu nie tylko wielkie przedstawienia operowe i niezapomniane koncerty. To on na dziesięciolecia zdominował Orkiestrę Filharmonii Berlińskiej, festiwal w Salzburgu, wiedeńską Staatsoper; stworzył salzburski festiwal wielkanocny; nagrał na płyty najobszerniejszy dotąd repertuar; stał się też forpocztą prawie wszystkich dokonań związanych z technicznym rozwojem płyty gramofonowej i kompaktowej oraz stereofonicznego przekazu dźwięku w telewizji.

Życie Karajana rozpoczęło się w czasach monarchii habsburskiej. Powodzenie osiągnął on w wielkoniemieckiej Rzeszy. Swą pozycję "generalnego dyrektora muzycznego Europy" ugruntował w połowie XX wieku. Jego działaniom towarzyszyły zarówno podziw i triumfy, jak również kryzysy i skandale. Fakt wstąpienia w szeregi NSDAP - powszechnie komentowany jako "torowanie sobie drogi do kariery" - ciążył mu przez całe życie.

Wiedeński krytyk muzyczny i pisarz Franz Endler, jeden z nielicznych stałych partnerów w rozmowach z maestrem, przedstawia niniejszym pierwszy pełny opis życia wielkiego dyrygenta. Aż do śmierci Karajan powierzał mu informacje o faktach i poglądach - także na temat pogorszenia swych stosunków z Orkiestrą Filharmonii Berlińskiej - w jasno wyrażonym celu spisania ich dla potomności.

Jako sensację, za zgodą maestra, włączono do niniejszej biografii dwa skończone rozdziały dawno już obmyślonej, jednak nigdy niezrealizowanej książki Karajana.

Niepublikowane dotąd fotografie ukazują, także w sferze prywatności, człowieka, którego świat uznawał w sprawach muzyki za maga, a który powszechnie uchodził za osobę nieśmiałą i trudną w kontaktach.

Suplement niniejszej biografii zawiera pierwszą kompletną dyskografię oraz spis wszystkich utrwalonych na płytach kompaktowych, kasetach wideo, filmach i płytach laserowych przedstawień i wykonań Herberta von Karajana.